Аз рўзномаи коргари бечора

Ман Насрулло Абдуллоев, соли 1986 дар Точикистон таваллуд ёфтам. Аз соли 2007 дар вилоятҳои гуногуни Русия ҳамчу гастарбайтер дар корҳои сохтмони кор мекунам. Дар мохдои баҳори соли 2013 аз кабати дуюм ба замин афтида, поям шикаст. Баъд аз хамон ногиронам. Бингарам, чанд сол аст ки хамватану дустону бародарони худро наметавонам дид.

Як духтари калонам ба шавхар баромад. Вале ман дар туйи духтари худам иштирок карда натавонистам. Соли 2012 писарам хонадор шуд. Ман дар туйи он низ ширкат надоштаам. Аммо бо маблаг онҳоро таъмин мекардам.

Холо аз чихати саломатиям дар мамлакати хориж бо корҳои хеле машгул шуда, ба мохаш 300 доллар меёбам. Дар ҳолати саломат агар дар Точикистон хамин кадар пул меёфтам, ман ба дуввали дигар мусофират намекардам… Акнун аз ватани худамон хабареро шунидаам ки модарам аз дунё гузаштааст. Аммо ман то хануз натавонистам рафт…

Эй дустон, хамватанон, дар жоҳои бегона дур аз багали механ зиндаги кардан, аз меҳои оила дур зиндаги кардан хеле душвор аст.

Оставьте первый комментарий

Напишите свой комментарий