Хизмати харби-карзи хар як шахрванд.

Хизмати ьарбц-ыарзи ьар як шаьрванд.     Б=сам ьама умр,чеьраи поки Ватан,                      Болам зи вафои халыи бебоки Ватан.                    Бо меьри диёр.ыаьрамонц бикунам,                   …

Коррупсия ҳамчун зуҳуроти номатлуби ҷомеа

Ҳар он ҷо, ки пора шуд аз дар дарун Шавад устуворū зи равзан бурун. Унсурū. Мақсади ҳар як ҷомеа, ҳар як давлат ва роҳбарияти сиёсии он ташкилу таъмини ҳаёти хушу хуррам ва осудаву ороми халқу диёраш, сарсабзӣ ва сарбаландии миллаташ дар арсаи байналмилалӣ мебошад. Вале барои ба ин ҳадафҳои воло …

Ба муносибати 21-умин солгарди таъсисёбии Артиши милли.

Мӯҳтарам афсарону сарбозон ва собиқадорон!! Мардуми шарафманди Тоҷикистон ва Қувваҳои мусаллаҳи он имрўз 21-умин солгарди таъсисёбии Артиши миллии Ҷумҳурии Тоҷикистонро, ки дар ин давра ба як нерӯи тавоно ва ниҳоди пурқудрат табдил ёфт, ҷашн мегиранд. 21-сол барои Артиши миллии Тоҷикистон, давраи талошу кӯшишҳо, ранҷу заҳмат ва ҷоннисориҳо барои расидан ба …

БА ИФТИХОРИ 20-УМИН СОЛГАРДИ ИҶЛОСИЯИ XVI ШӯРОИ ОЛИИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН

                                                          ИҶЛОСИЯИ ТАҚДИРСОЗ

Бо пешниҳоди шахсиятҳои бузург Иҷлосияи навбатии Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон санаи 16 ноябри соли 1992 дар минтақаи озоди Тоҷикистон, вилояти Ленинобод, шаҳри Хуҷанд, қасри Арбоб, дар хоҷагии ба номи С. Ӯрунхeҷаев даъват карда шуд.
    Дар Иҷлосияи ХV1 Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 230 нафар вакилони мавҷуда 197 нафар вакилон иштирок доштанд. Инчунин дар Иҷлосия намояндагони ҳар ду гурeҳ: мухолифин ва сохти конститутсионӣ даъват карда шуданд, то ки байни ин ду нӯрe созишномаи «Оштии миллӣ» оғоз гардад.
    Дар чунин вазъияти ниҳоят мушкил барои Тоҷикистони бесаробон, сарваре лозим буд. Аз ин рӯ, вакилони Шӯрои Олӣ бо фикру мулоҳизаҳои худ чандин нафаро пешниҳод карданд, аз ҷумла дар байни онҳо намояндаи халқ Абдулвоҳид Мирзоев аз ҳавзаи интихоботии №47-и ноҳияи Ҳисор ба сухан баромада, номзадии вакили халқ Эмомалӣ Раҳмонро ба  вазифаи Раиси Шeрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон пешниҳод намуд. Дар натиҷаи интихобот аз 197 вакили дар Иҷлосияи мазкур ҳузур дошта, 186 нафари он ба ҷонибдории Эмомалӣ Раҳмон овоз доданд. Бо Қарори Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардид. Интихобшавии Эмомалӣ Раҳмон дар давраи басо мушкил буд, аммо ӯ бо суханони барномавии худ дар назди вакилон баромад намуда, савганд ёд намуд, ки тамоми қувваи худро ва агар лозим шавад, ҷони худро фидо менамояд, то ки дар Тоҷикистон сулҳ ва оромӣ пурра пойдор гардад.
Ин Иҷлосияи таърихӣ ва барои миллати мо сарнавиштсоз миллату давлатамонро нигоҳ дошта, самти ҳаракати ҷомеаро муайян сохт. Баргузории Иҷлосияи ХV1 Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ҳақиқат, иҷлосияи тақдирсоз,  наҷотбахш, инчунин амалӣ ғайриоддӣ ва ҷасурона дар оғози роҳи душвори сулҳ ва таъмини ваҳдати миллии Тоҷикистон буд. Ва маҳз интихоб шудани Эмомалӣ Раҳмон ҳамчун Сарвари давлат баҳри пойдории ваҳдати миллӣ ва сулҳу субот дар Тоҷикистони соҳибистиқлол замина гузошт.                  Таҷрибаи солҳои гузашта нишон медиҳад, ки вакилон дар интихоби Сарвари давлат  хато накарда будаанд, зеро вақте ки он рeзҳоро ёдовар мешавем ва бо ин рeзҳои сулҳу ваҳдат муқоиса мекунем, дигаргуниҳои ниҳоят куллӣ пеши назарамон ҳувайдо мегардад.
    Қасри таърихии Арбоб барои кишвари мо, рамзи ба ҳам омадани миллат, сулҳу ваҳдат якдиливу ҳамдигарфаҳмӣ ва муҳофизат кардани муқаддастарини муқаддасамон истиқлолият мебошад.  Иҷлосияи ХV1 Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистонро ёдовар мешавему мебинем, ки то расидан ба ин рукни муқаддас, чи рeзгореро ба сар бурдаем ва чӣ роҳҳои мушкилгузареро тай намудам. Имрeз баъди 20 сол месазад аз ҳамаи онҳое сипосгузор бошем, ки сабабгори даъвати ин Иҷлосия шуданд ва дар кори он ширкат варзиданд.
    Иҷлосияи ХУ1 Шeрои Олӣ барои таҳкими ҳокимияти давлатӣ, ташаккули истиқлолияти давлатӣ ва ваҳдати миллӣ замина гузошта, дар кишвар ба раванди бунёдкорӣ оғоз бахшид ва симои сиёсии Тоҷикистонро дар арсаи байналмиллалӣ муаррифӣ намуд. Ин Иҷлосия табаддулоте буд, ки давлати баъди ҳазор сол ташаккул ёфтаву соҳиби истиқлолият шударо нигоҳ дошт.
    Мо имрӯз ифтихор мекунем, ки ҳанӯз 20 сол аз ин қабл, нахустин хиштҳои ваҳдат ва суҳу субот бо шарофати Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон гузошта шудааст. Аз ин рӯ, имрӯз вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон гузоштани саҳм дар роҳи сулҳ ва таъмини ваҳдати миллӣ мебошад. Танҳо бо роҳи ҳамдигарфаҳмӣ ва ваҳдати миллӣ мо метавонем сатҳи зиндагии мардумро баланд бардошта, рушди Тоҷикистони соҳибистиқлоламонро таъмин намоем. Дар хотир бояд, нигоҳ дошт, ки дар мустаҳкам гардидани сулҳ, кӯшишу иродаи мо ҷавонон низ зарур мебошад.
    Иҷлосияи ХУ1 Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, иҷлосияе буд, ки оғоз дошту анҷом надошт, зеро ки тамоми дастоварҳои Тоҷикистони соҳибистиқлоламон аз Қарорҳои он сарчашма мегирад. Воқеан ҳам ин Иҷлосия нақши муҳими худро дар ҳаёти мо ва имрӯзу ояндаи Тоҷикистони соҳибистиқлол гузошт. Шояд мо дар асл аҳамияти таърихии ин Иҷлосияро то  он дараҷаи ҳаст надонем. Лекин як чизро бояд қайд намуд, ки маҳз бо шарофати ҳамин Иҷлосия мо ба ин рӯз расидем ва ба ояндаи хеш боварии қавӣ дорем.

Ибодов Ашурмухаммад
донишҷeи курси панчуми факултаи
Ҳуқуқшиносии ДДҲБСТ

Мухочират: Ҷавони гирёну модари ҷигар суз.

Эй азизон то ба кай мо тарки кишвар мекунем,
То ба кай аз бахри нафс тарки модар мекунем.
Ин хама шахрхои Рус обод шуд аз дасти мо,
Холу ахволи ватанро кай накутар мекунем.
Пахлавонони диёр зери мушти нокасон,

Аз кабеху дашномхо гуши худ кар мекунем.
Духтру омузгор, устои гулдаст то ба кай?
Мардикори зери дасти хар сагу хар мекунем.
Чон падарчон посухе бар суоли ман бигу,
То ба кай аз сузиши дил дидаро тар мекунем.
Хайфи ин умри чавони, хайфи ишку ошики,
Ки чудои аз нигору ёру дилбар мекунем!!
………………………………………………………………..
То ба кай дар шахри рус точик сарсон мешавад,
Осие бахри сабус то чанд гардон мешавад.
Меравад дар он гариби точикам бечорае,
Аз канор аз илм гашта фанди нодон мешавад.
Лучу урену гурусна кудаконаш дар назар,
Дар гами фарзанду зaвча дида гирен мешавад.
Гар наебад маблаге он руз гамгин аст у,
Музди хуб гирад агар шодону хандон мешавад.
Гар фиребаш мекунад сохиби кор бечораро,
У ба чои рафтааш садхо пушаймон мешавад.
Гох зи касти душманаш дар он гариби мемирад,
Волидайнаш дар гами у синабирен мешавад.

Ҳалномаи Суди шаҳри Хуҷанд оиди қатъ намудани фаъолияти ташкилоти ҷамъиятии АҲҶ»Ампаро» бо даъвои Вазорати Адлия

 


 Чуноне,ки ба Шумо маълум аст таи ду руз аст,ки ташкилоти  жамъиятии АЬЖ «Ампаро»,яъне санаьои 23 ва 24-уми октябр бо даъвои Вазорати Адлия оиди ыатъ намудани фаолияти он дар суди шаьри Хужанд ьузур дошт.Имруз соати 14.09 даыиыа ыисми баъдинаи мажлиси суди ощоз гардид.Дар мажлиси суди кормандони ташкилот ва дигар ташкилотьои жамъияти бо хабарнигорони ВАО ба мисоли Радиои Озоди ва газетаи «Азия плюс» ыарор доштанд.Агар дар мажлиси суди ыарор медоштед бо итминони комил гуфта метавонистед,ки ташкилоти жамъиятии АЬЖ «Ампаро»ьеж рафтори ыонуншикани накардааст,зеро аз важььое,ки сармутахассиси Вазорати Адлиа Бобоев Ы. пешниьод намуд ягон асос барои ыатъ намудани ташкилот асос шуда наметавонистанд,вале аз гуфтаи  адвакати «Ампаро» Ибодов Д. бармеояд.ки таги коса нимкосае ьаст ва об аз боло ифлос шудаги.зеро маыомоти баыайдгиранда.ки «Ампаро»-ро ба ыайд гирифтааст ин Раёсати Адлия мебошад ва бояд  дар сурати ыонуншикани кардани ин ташкилот у низ метавонист ба суд даъво пешниьод намояд.Пас чаро махсус дар вазорат баро ыатъ намудани ин ташкилот нмояндагони худро фиристонидаанд.


Бо вужуди ин ягон важьи пешниьод кардаи Вазорати адлия асос барои ыатъ намудан фаъолияти ташкилот вужуд надошт.Аз мохияти моддаьои  34-35-и ыонуни ЖТ «Дар бораи иттиьодияьои жамъияти» бармеояд,ки маыомоти баыайдгиранда бояд пеш аз санжиш огоьии хатти пешниьод намуда дар сурати дарёф кардани камбудиьои жойдошта бояд то бартараф намудани оньо м=ьлат медод.аммо оньо бе огоьи ва бе муьлати зикргардида ба маыомоти суди даъво барои ыатъ намудан пешниьод намуданд.Дар сурате,ки  ыонун бо дастрасии моддаьои дар боло зикргардида мегуяд,ки дар сурати додани м=ьлат барои ислоьи камбудиьои жойдошта ижро нашуд, уро ба м=ьлати се моь бояд боздошт дар сурати ижро накардани ин талаботи зикргардида баъд метавонистанд фаъолияти онро ыатъ намоянд,яъне якчанд марьилаьоро бояд мегузашт на инки  =ро зуд бущи карда нест кунанд.зеро ин ташкилот барои жамъияти имруза зарур мебошад ва барои баланд бардоштани савияи маърифатии шаьрвандон хизматьои зиёде намудааст ва барои жамъият маслиьатьои ьуыуыии ройгон медиьад барои имр=за жомеа наыши басо муьимро ижро менамояд.Дар замони имр=за барои бунёди жомеаи шаьрвандц наыши ташкилотьои жамъияти басо муьим аст ва дар ьар баромади худ президенти мамлакат м=ьтарам Эмомали Р. таъкид мекунанд,ки барои бунёди жомеаи шаьрванди наыши ВАО ва ташкилотьои жамъияти басо муьим ва  лоиыи дастгириьам аст.Аммо мо аз кирдорьои маыомотьои давлати ин кирдорьои щамхоронаро наметавонем бубинем оньо ьамеша кушиш менамоянд то як хатогиьоро дарёфт намоянд ва ин ташкилотьоро фаъолияташонро ыатъ намоянд ва намегузоранд оньо озодона фаъолият намоянд.Хулосаи калон ьамаи ин гуфтаьоро адвакати «Ампаро »Ибодов Д. дар мажлиси суди баён намуда иброз намуд.ки судя набояд ба хатоги роь диьад ва = бояд ьалномаи судиро дар асоси ыонун одилона ва бещараз ыабул намояд.


Пас аз баромади адвакат судя ба хонаи машварати даромада. баъди чанде Ьалномаи судиро аз номи Жумьурии Тожикистон эълон намуд,ки моьияти он чунин аст:


Ьалнома аз номи ЖТ бароварда шуда даъвои Вазорати адлия оиди ыатъ намудани ташкилоти жамъиятии АЬЖ «Ампаро»  ыонеъ карда шавад ва ташкилоти жамъиятии АЬЖ «Ампаро» фаъолияташ ыатъ карда шавад.Дар сурати рози нашудан ба ьалнома ба м=ьлати  як моь ба суди болои  метавонад эътироз биёрад.


  Баъди баромадани ьалнома хабарнигорон аз Адвакат ва Раисаи ташкилот Самадова Д. оиди ыонуни будан ва набудан,инчунин розиги ё норозигии ин ьалнома пурсон шуданд.


Адвакат Ибодов Д.бо саволи хабарнигорон  чунин иброз намуд,ки мо аз ин ьалномаи баровардаи судя аллбатта  рози нестем ва =ро ьоло наом=хта  щайриыонуни гуфта наметавонем ьоло мо пурра ьалномаи судиро дида набаромадаем ва оиди  ноодилона ва бещаразии судя низ чизе гуфта наметавонем мо  пас аз дида баромадани ьалнома баъд метавонем онро баьо диьем.Ва гуфтани ьастем.ки мо бо ин нукта намегузорем оиди ин ьалнома ба  суди болои эътироз баён менамоем.


 

Иди Курбон муборак!

Бо арзи салом ва дуруди бепоён хамаи шумо бародарон ва хоьарони аьли исломро бо фарорасии Иди Ыурбон,ки яке аз идьои муыаддаси мо мусалмонон маьсуб меёбад аз самими дил табрик ва муборакбод мегуям.Чуноне,ки ба ьамагон маълум аст Иди Ыурбон санаи 26-уми октябр, ки ба р=зи жумъа рост меояд аз тарафи жамоъаи мусалмонони тамоми р=и олам бо тантана жашн гирифта мешавад.Дар ин р=зи муыаддас баъзе аз ьамватанони мо дар сафари ьаж дар Арабистони Сауди дар шаьри Маккаи мукаррама ыарор доран.ки яке аз рукньо 5-уми ислом,ки дар сурати доштани ыудрат ва тавонои зиёрати хонаи худо мебошад, бажо меоваранд. Дар ин рузи саъид баъзе аз катигорияи мусалмонон ба шахсони фаыиру нодор садаыа намуда,инчунин ыурбониьоро анжом медиьанд.Дар ин фурсати муносиб истифода бурда ьамаи Шумо шаьрвандони азиз ва тамоми мусалмонони р=и жаьонро бо фарорасии ин Иди мусалмонон табрику муборакбод мегуям.Ба ьамаи Шумо имони комил, тани сиьат, хотири жамъ ва хонаи ободро аз даргоьи Яздони пок таманно дарам!

Уф магӯй! Ё ғамномаи модар.

Фарзанд аз домани модар бо сад ноз ба воя мерасад

Қуръон ва модар

Модар дар аҳодиси набавӣ

«Тасаллияти дустон дилу руҳро қувват медиҳад»

Фарзанд аз домани модар бо сад ноз ба воя мерасад

Табиист, ки инсонҳо вақто гирифтори мусибат ва озмоиш мегарданд, ҳатман дар сабади раҳоии хеш талошҳо меварзанд. Ба қавли Мавлонои бузург:

«Аласт» гуфт Ҳақу ҷонҳо бале гуфтанд,

Барои сидқ бале ҳақ раҳи бало бикушод.

Чун дар олами арвоҳ рӯҳи мову шумо даъвои камари хидмати бандагӣ бар миёни ҷон бастанро намуд, Парвардигори якто барои то чи андоза содиқ буданамон бар рӯи мо дарҳои балову озмоишро кушод.

Реҳлати азизтарин шахс модар низ аз ҷумлаи он балову мусибатҳоест, ки ҳатто аз тасаввури инсон берунаш метавон номид. Ба унвони мисол, фироқи абадии модаре, ки ба қавле худ мушти параст, аз Ӯ ба дунё меоӣ ва дар доманаш бо сад ноз ба воя мерасию аз мояи ҷонаш шири поки сафед нӯши ҷон мекунӣ ва солҳо дар канораш ба сар мебарию ҳамеша хушбахтии дунё ва охирататро бо дастони ларзон рӯи саҷодда дуогӯст, оё саҳлу содааст? Валлоҳ, ки ҳаргиз!

Ин ҷониб, ки чанде қабл шарбати талх ва ногувори ин мусибатро ночор чашидам, аввалин каломам барои раҳоӣ аз ин озмоиши сангин: «Мо дар мулки Худоем ва бозгашти мо ба сӯи Ӯст» буду мебошад. Ва ба ҳар азизе, ки ба мутолиъаи ин сатрҳо вақти азиз хеш сарф мекунад, гуфтани ҳамин каломи зикргардидаро, ки каломи Раббонист, дӯстона тавсия мекунам.

Қабл аз иншои ин матлаб табаррукан ва барои шоду нуронӣ гардонидани рӯҳи модари азиз, рафтам суроғи оёти Каломи осмонӣ, ки тиловаташ ба кас рӯҳу илҳоми тоза мебахшад ва дилҳои бишкастаро оромиш мебахшад. Ва он ҷо дар паёми осмонии Парвардигор ҷӯёи он шудам, то бидонам меҳрубонтарини меҳрубонҳо ва Холиқи модаре, ки дар васфаш забон оҷиз аст чӣ мегӯяд.

Қуръон ва модар

«Ва ба инсон ба некӣ дар ҳақи падар ва модараш васият кардем. Модараш ӯро дар шикам бардошта ва ба душворӣ ӯро ба дунё овардааст. Ва даврони бардоштан ва аз шир гирифтани ӯ сӣ моҳ аст.» (сураи Аҳқоф ояти 15)

Ояи карима ба ин ҳақиқат ишора дорад, ки ҳаққи модар бар ӯҳдаи фарзанд аз ҳаққи падар муаккадтар, яъне, таъкиди бештарро шомил аст. Зеро модар ӯро ба душворӣ бор гирифта ва ба душворӣ ниҳодааст (дар ҳангоми ҳомилагӣ ва ҳангоми ба дунё оварданаш) ва баъд аз он ҳам ӯро аз мояи вуҷуди хеш шир дода ва дар оғуши хеш парваронидааст ва дар ҳамаи ин муддат бо таҳаммулу ранҷҳо, заҳамоту сахтиҳо, бо беҳтарин ваҷҳ ба умури вай пардохтааст.

Дар ҳоле, ки падар дар чизе аз ин умур бо вай мушорикате надоштааст, ҳарчанд, ки ӯ ҳам дар роҳи касби даромад ва таъмини ҳазинаҳои зиндагӣ ранҷ кашида, аммо ин ранҷи вай бо ранҷҳои модар ҳамонанд ва баробар нест. (Тафсири Анворул Қуръон. ҷ. 5, с. 533)

«Ҳукм фармуд Парвардигори ту ба ин ки ҷуз ӯро парастиш макун ва бандагӣ нанамой ва нисбат ба падару модар иҳсон ва некӣ ба ҷой овар, чунончи яке аз эшон ё ҳар ду дар назди ту ба синни пирӣ бирасанд, «уф» бар рӯи эшон магӯ, ва дигар ин ки садо баланд макун дар назди онҳо, балки бигӯ бо онҳо сухани нарму мулоим.» (с. Исро, ояи 23)

«Уф» гуфтани фарзанд бар рӯи падару модар пасттарини амали носавобест, ки Худованди меҳрубон аз гуфтани он дар каломи покаш манъ кардааст. Пас вой бар ҳоли касоне, ки ҳамарӯза дар пайи озору азияти модаранд ва аз ин амали зишти хеш ҳеҷ боке надоранд. Чуночи дар назм омада:

Ҷавоне сар аз раъй модар битофт,

Дили дармандаш дар озар битофт.

Чу бечора шуд пешаш овард маҳд,

Ки эй суст меҳру фаромӯш аҳд.

На дар маҳд нерӯву ҳолат набуд,

Магас рондан аз худ маҷолат набуд.

Ту они, ки аз як магас ранҷаӣ,

Ки имрӯз солору сарпанҷаӣ.

Пок аст он зоте, ки чунин амреро ҷиҳати риояи эҳтироми волидайн бар мо бандагон тавсия намудааст. Дар ҳеҷ дину адёни рӯи олам ҷуз исломи азиз чунин дастур ва амри одилонаеро наметавон пайдо намуд, ки Қуръон мефармояд: «Ва дар ҳузурашон бо тавозӯъ ва аз ҷиҳати меҳрубонӣ хоксор бош ва бигӯ Парвардигорам раҳмат кун, бибахшой онҳоро чунон, ки парвариш карданд маро(с. Исро, ояи 24)

Модар дар аҳодиси набавӣ

Улгӯи олами башарият, Муҳаммад (с), ки суханони ростинаш ба олами ваҳй иртибот доранд, аз забони муборакаш дар заминаи мақом ва манзалати волидайн даҳҳо ҳадис ривоят шудааст.

Аз ҷумла, марде ба расули Худо (с) гуфт: «Модарам пиразани солхурдаест, ки бо ман зиндагӣ мекунад (ва хеле заифу нотавон аст ва ҳатто тавони роҳ рафтан ва таом хӯрдан ҳам надорад.) Ман ҳар рӯз ӯро бар пуштам мегардонам ва аз даромади худам мехӯронам ва ҳоҷаташро бо дасти худам бартараф менамоям ва дар ин ҳангом рӯямро ба хотири ҳаё ва эҳтиром аз ӯ бармегардонам. Оё муҳаббат ва хидмати ӯро ҷуброн кардам? Паёмбар (с) дар ҷавобаш фармуданд: На, чунки замоне шикамаш ҷойи ту буд ва пистонаш мояи сероб шуданат ва қадамҳояш сипари ту буд. Ҳамаи инҳоро барои ту анҷом медод, дар ҳоле, ки орзуяш зинда мондани ту буд. Аммо ту ин корҳоро анҷом медиҳӣ, дар ҳоле ки орзӯят мурдани ӯст. (Мустадраки Ҳоким ,ҷ.15, с.180)

Паёмбари Худо (с) фармуданд: Касе, ки аз мобайни ду чашми (пешонии) модараш бӯса кунад, ин бӯса барои ӯ пардаест, ки аз оташи ҷаҳаннам муҳофизаташ мекунад. (Шуаб-ул-имон, ҳ. 7861)

Паёмбари Худо (с) фармуданд: Марде аз аҳли Ансор омаду гуфт: Ё Расулаллоҳ (с) Оё баъд аз дунё рафтани падару модарам чизе аз некӣ боқӣ мондааст, то ман дар ҳақи онҳо анҷом диҳам? Паёмбар (с) фармуданд: Бале! Намоз хондан дар ҳақи онҳо, истиғфор ва талаби бахшиш барояшон, анҷом додани аҳду паймонҳояшон, эҳтиром намудани дӯстонашон ва бо хешу табори онҳо рафту омад намуданат, инҳо ҳаққест, ки бар гардани ту аст. (Муснади Аҳмад ҷ.3, ҳ. 4981)

«Тасаллияти дустон дилу руҳро қувват медиҳад»

Мегӯянд: «Одами бедӯст оинаи берӯст.» Яке аз вижагиҳои уммати Ислом ва дар умум инсоният онаст, ки ба қавли Саъдии бузург:

Бани одам аъзои якдигаранд,

Ки дар офариниш зи як гавҳаранд.

Чу узве ба дард оварад рузғор,

Дигар узвҳоро намонад қарор.

Ба муҷарради шунидани реҳлати нафаре аз пайвандон, дӯстон парвонавор даври ҳам ҷамъ мегарданд. Бо чеҳраи маҳзун ва лаҳни моломол аз ғам изҳори тасаллият менамоянд. Ҳатто зумрае таввассути телефону торнома таъзияи хеш изҳор менамояд.

Модаре, ки дар тарбияи ҷигарбандаш умри гаронмояи хеш сарф мекунад ва мӯи мушкини худ дар ин ҷода чун барф сафед мекунад. Модаре, ки сари гаҳвораи тифл шабҳои дароз ранҷу бедорхобиҳо мекашаду эҳсоси хастагиро ҳатто дар чеҳрааш ҳувайдо намекунад, модаре, ки бо шунидани сураи «Фотиҳа» бори аввал аз забони тифлонаи фарзандаш меболаду масрур мегардад, модаре, ки дасти дуъо баҳри саъодатмандии фарзандаш мебарораду аз Парвардигораш оҷизона онро таманно мекунад, бешубҳа метавон гуфт, чунин модар аҳли ҷаннат асту дар ҷивори раҳмати Парвардигор қарор дорад.Ишооллох!

 

Инкишофи конститутсия дар Точикистон

Инкишофи кон-яи Точикистон панч мархиларо аз сар гузаронидааст.

Пайдоиш ва инкишофи кон-яи Точикистон ба барпоёби ва ташаккули давлати миллии точикон  алокаманд аст. Давлати миллии точикон мувофики карори КИМ-ии ИЧШС аз 27.10.1924 дар хайати  ЧШС. Узбекистон ташкил ёфт.    1). Баъди ташкилшавии ЧМШТ масъалаи тайёр кардани кон-яи он бамиён омад.Анчумани шурои Точикистон баробари ташкили КИМ-и Точикистон ба у супориш дод,ки  то Анчумани оянда кон-яи ЧМШС Точикистонро тайёр намояд. Анчумани  дуюми ЧМШС Точикистон  28-апрели соли 1929 кон-яи аввалини чумхуриро  кабул кард,ки он мувофики  кон-яи ИЧШС соли 1924  ва кон-яи ЧШС Узбекистон  соли 1927  тайёр карда шуда буд.

     2)Вале дере нагузашта аз тарафи  Анчумани сеюми шурохо зарурият оиди ташкил намудани ЧИТ ба миён омад ва ба санадхои Анчумани фавкулодаи  шурохои Точикистон 16.10.1929. карор дар бораи ташкил ёфтани ЧИТ кабул карда шуд. Аз чумхурии мухтор ба чумхурии иттифоки табдил ёфтани Точикистон  дар таърихи давлатдории точикон сахифаи дурахшон  аст.   Баъди ташкилёбии ЧИТ масъалаи  аз чихати хукуки  ба танзим даровардани   вазъи конститутсионии он пеш омад. Дар карори Анчумани 3-юми шурохои Точикистон дар бораи ташкилёбии  ЧИТ ба КИМ супориш дода шуд,ки  кон-яи ЧИТ-ро тартиб дода барои кабул пешниход намояд.

 Анчумани 4-уми  шурохои Точикистон лоихаи пешниходгардидаро мухокима карда онро тарафдори намуданд ва он бо карори худ 25.02.1931.  кон-яи  аввалини  ЧИТ-ро кабул кард. Кон-яи соли 1931-и ЧШСТ давраи гузариш аз капитализм ба сациализмро ифода намуд.Аз ин ру,аз мавриди галабаи сациализм дар Точикистон зарурияти тайёр кардани лоихаи нави   кон-я бамиён омад.

    3) Хамин хулосахо буд, ки ИЧШС кон-яи нав кабул кард.Дар кон-яи ИЧШС соли 1936 ба таври хукуки, инъикос гардонида шуданд.Дар Анчумани 6-уми фавкулодаи шурохо 1 03 1937 кон-яи ЧШСТ кабул гардид, ки он мохиятан ба кон-яи иттифоки монанд буд,ва дар он давраи нав,давраи галабаи  пурраи социализм ифода меёфт.Кон-я 41 сол амал кард ва дар ин мухлат ба он кариб 1000 маротиба тагиру иловахо ворид гардиданд.Ва дар ин давра дигаргунихои кулли дар сохтори ичтимои,сиёси ва низоми иктисоди,асосхои холати хукукии шахрвандон бавучуд омаданд.Аз ин ру,масъалаи кабули кон-яи нав бамиён омад.

     4) 15 июли соли 1977 ичлосияи 7-уми  гайринавбатии шурои олии ЧШСТ камиссия оид ба тайёр намудани лоихаи нави кон-яи Точикистонро ташкил кард.Ва лоихаи кон-я 19.03.соли 1978 барои мухокима нашр гардид.ва 14.04.соли 1978 аз тарфи ичлосияи 8-туми гйринавбатии шурои олии ЧШСТ даъвати 9-ум кон-яи 4-уми ЧШСТ-ро кабул намуд,ки он аз 10 фасл 19 боб 174 модда иборат буд.

      5)Баъди сохибистиклол гардидани ЧТ ва кабули Эъломияи истиклолият  9-сентябри соли 1991 зарурати кабул кардани кон-яи нав бамиён омад,зеро чуноне ки мо медонем:

Конститутсия-ин хамчун санади мухимтарини хукуки,асоси хукукии хар як давлат мебошад,ки мувофики хусусияти сиёсии худ хуччати чозибаноки муттахид ва  сафарбаркунандаи тамоми мардум аст.

 

 Варианти авал тобистони соли1991(р.К.Махкамов.к.м,53н.Гр25н.ф.б.150) Вариарти дуюм 03.01 92.ба хай к.т28.04.1992 (р.к.Р.Набиев.Гр 9н.7ф 12б 136м)

 

      Лоихаи кон-яи нави ЧТ бади ичлосияи 16-ум(ноябри с.1992 ) раиси шурои оли интихоб гардидани Э.Ш Рахмонов алокаманд мебошад.

Дар ичлосияи 17-уми шурои оли аз 26.09.1993 карор дар бораи тагир додани хайати камисияи конститутсиони кабул карда шуд ва 04-сентябри хамон сол 1-умин мачлиси ин камисия барпо гардид.ки дар он масъалаи тайёр кардани лоихаи кон-я кайд карда шуд.

Аввали мохи апрели соли 1994  баьди аз тарафи камиссияи конститутсиони тайёр кардани лоихаи нави кон-я он дар рузномахои чумхури 21-22-юми апрели соли 1994 интишор гардида мухокимаи он огоз ёфт.

21-22-юми июл кон-я дар ичлосияи 19-уми шурои оли мухокима гардида ва ба райпурси тавсия карда шуд.

    07- сентябри соли 94  ичлосияи 20-уми шурои оли ЧТ  мухлати анчоми райпурсиро аз 25- уми сентябр то 06 ноябр дароз кард. Аз баски маъракаи интихоботи президент ва райпурси оид ба кон-я дар як вакт якчоя мерафт, бо ин сабаб диккати мардум асосан ба интихобот  чалб гардида буд. Бо вучуди ин

06-уми ноябри соли 94 кон-яи ЧТ дар райпурси умумихалки кабул гардид. Натичаи расмии райпурси чунин буд:

Дар 64 хавзаи овоздихи  2685724— шахрванд ба руйхат гирифта шуд, дар райпурси  2535437 нафар  94,4% ширкат варзиданд.

Ба тарафдори кон-я  2352554 нафар ёки  87,59%

Мукобили кон-я  105300 нафар ё,ки  3,92% овоз доданд. 

Ба хамин натичахо кон-яи ЧТ 6.11-и соли 94 маъкул дониста шуда ва ба куваи амал даромад.Ва дар ЧТ 6-ноябр хамчун рузи истирохати ид эълон карда шуда, хар сол мардуми мо онро чашн мегиранд.Барои диккататон якчахон ташакур,саломат бошед.

 

Ки ба давлат,миллат хиёнат мекунад?

  Шояд бо шунидани чунин савол шумо худро Шерлок Холмс тасаввур карда, бо истифодаи усулҳои индуксия ва дедуксия пайи ёфтани ҷинояткор гардед? Ва ё ба «пӯст»-и Штирлитс даромада, ҳамчун ҷосус дигаронро ҳам ошкор карданӣ мешавед? Оё охири охирон дилатон тоқат намекунаду дар миёни ҳамкорону ҳамсояҳо ва шиносу ношиносҳо чеҳраи манфури хоинро мекобед?  Ташвиш накашед, сари андеша ба зону монеду рӯйдодҳои манфии ҷомеаро ҷиддитар ба таҳлил бигиред ва …хоҳед дид.

Писарчаи чаҳорсолаатон бозичаи кӯдаки ҳамсолашро дағалона кашида мегирад. Гулҳои пеши дарвозаи ҳамсояро канда мепартояд, ба ҳавлии ҳамсоя даромада, бе иҷозат чизи дилхоҳашро бардошта, ба хона меорад, пулро аз кисаатон мегирад, дурӯғ мегӯяд ва барои аз ҷазо халос шудан дуздии пулҳоро ба гардани каси дигар мепартояд, барои гапашро гузаронидан ба шумо аз дари тамаллуқ медарояд ва ё ба дурӯғ сари гиряро мегирад, аз бисёрии одамон шарми шуморо фаҳмида (масалан, дар мағозаву бозор) талаби қатъӣ мегузораду маҷбуратон месозад, ки чизи дилхоҳашро бихаред, пеши меҳмони олиқадре шармандаатон месозад (бо рафторҳои беодобонааш). Шумо чӣ чора меандешед? Ҳамаро нодида мегиред ва гӯё меҳри беандозаатон монеъ мешавад, ки ӯро ҷазо диҳед. Худро то ин дам таскин додаед, ки калонтар шавад, ақлаш медарояд, чун нашуд, баъд «адабашро» медиҳам. Ва ин қадами аввалинест,  ки шумо  барои хиёнаткор шудани фарде гузоштед. Оре, ба атроф не, ба худ диққат диҳед ва бипурсед, чӣ кор бояд мекардед?
Қадами дуюмро шумо метавонед нагузоред. К
ӯмак аз пешорӯ мерасад. Худатон хуб медонед, ки фарзандатон (хоҳ писар, хоҳ духтар)  одоби хуб, ахлоқи нек, фаросат, ақли кофӣ ва идроки дуруст надорад. Вале мураббияи боғча ба хотири тӯҳфаҳои гаронбаҳо, сарватмандӣ ва вазифаи баландатон ӯро тамаллуқкорона таъриф мекунад. Ва шумо бо мамнуният қабулаш медоред, бо ду далел. Аввалаш ин ки таъриф ба ҳама мефорад, дуюм шумо розиед, ки фиребатон диҳанд, вале масъулатон насозанд, ки ба тарбияи фарзандатон ҷиддитар машғул шавед. Дидаву дониста худро ба карию кӯрӣ мезанед. Дар ин роҳ аллакай шумо ду нафар шудед ва қадамҳоро устувортар гузоштед. Барои хиёнат ба оилаву авлоди худ, ҳамчунин, ба давлат ва миллат, зеро фарзанди кӯ
чаки шумо ояндаи ин миллату давлат аст.
Бо баҳонаи сахтии р
ӯзгор, вазнинии кор, масъулияти баланди вазифа, саргармии пулҳои зиёди ёфтаатон ва ё пули наёфтаатон, гаронии хӯронидану пӯшонидани оилаи калон (авлоди бисёри бекоратон) имкон наёфтед, ки ба саводомӯзии фарзандон назорат намоед. Муаллим, ки шояд аз фаҳмонидану ёд додан хаста шудааст, ё ин ки пир асту аз дарс додан дилмонда ва ё мебинад, ки бо ин шогирд азоб кашидан маънӣ надорад, зеро касеро парвои саводгирии ӯ нест, чашм мепӯшаду як баҳои «3» ба вай мегузорад, то ки аз синф ба синф гузарад. Баъдтар дар синфҳои болоӣ бо орзуи тезтар аз чунин шогирд халос шудан дигар ба вай «кордор»  ҳам намешаванд ва баҳоҳои «3» ва «4» гузошта, ӯро то ба «занги охирин»-и раҳоӣ
бурда мерасонанд. Ва дар ҳисоботи мактаб рақамҳои бешумори ҳазору даҳҳо ҳазор соҳибони «номаи камол» меафзояд ва миёни онҳо сафи ба давлату ба миллат хиёнаткунанда низ.
Ч
ӣ тавр? Киҳоянд онҳо? Шумо, мураббияи боғча, муаллимоне, ки фарзандони бесаводу беодоби шуморо дар қатори бачаҳои қобилиятноку соҳибистеъдоду хушахлоқи дигарон «номаи камол» ва «ҳуқуқ»-и баробари ба макотиби олӣ
шомил шудан додаанд.
Сахт расид? Бале. Фарзанд ширинтарин меваи умри инсон аст. Ҳар як инсон орзуи хушахлоқу босавод ва соҳибмартабаву
ҷоҳу ҷалол гаштани фарзанди худро дорад, вале барои сазоворӣ ба он чӣ коре мекунед? Агар ҳеҷ, пас чиро интизор ҳастед? Гунаҳгор накобед, охир сараввал муаллими бечора кӯшиши савод омӯхтани фарзанди шуморо карда буд, вале дар танҳоӣ зӯраш нарасид. Ва ё ба бахти бади шумо устоди фарзандатон шахси бевиҷдонест, ки худро заҳмат додан намехоҳад. Чунин ҳам мешавад, аммо худатон, агар пайи саводгирии ҷигарбандатон ҷиддан машғул мешудед ва кори имрӯ
заро ба фардо нагузошта, аз устодон талаб мекардед, даҳ соли ҳаёти фарзандатон барабас намерафт.
Ҳоло ҳам гунаҳгор мекобед? Аз атрофиён? Чаро аз худ намепурсед, ки барои ч
ӣ ба фарзанди бесаводу камтарбияатон ваъда додед, ки ба мактаби олӣ дохилаш мекунед? Зеро ӯро дӯст медоред ва ҳам ғуруратон намегузорад, ки фарзанди шумо аз дигарон кам бошад. Чаро ӯ сархаму аз «дӯсту душман паст бошад?» меандешед шумо ва ин дуруст аст. Вале ин заҳмати гарон ва пул низ талаб дорад. Аслан, чаро мекӯшед, ки фарзандатон соябони пирии шумо бошад? Ва бо чунин умед заифии худро пеши чашми кӯдак ба намоиш мегузоред? Вале бо чунин тарбия ӯ
соябони худ ҳам шуда наметавонад.
Шумо дар сари он роҳед, ки хиёнаткорро ба мақсад наздиктар месозад. Чизу чора, молу ҳол, сарвату давлати зиёде сарф мекунед. Сиёсату мансаб ва тамоми воситаву шиносҳоро истифода бурда, бешармона
ҷои чандин камбизоатони хушзеҳну соҳибистеъдодро гирифта, фарзанди худро ба мактаби олӣ (бо каллаи холӣ) медароред ва оҳи сабук мекашед. Киссаашро пури пул мекунеду ба паси чамбари мошини олиҷ
аноб мешинонед, бо либосҳои «супермодный»  ба «престижныйтарин» факултаҳои донишгоҳу донишкадаҳо шомил месозед. Ва сафи хиёнаткорони давлату миллатро меафзоед. Ҳамин тавр не?
Эътибор диҳед!
Р
ӯз аз рӯз сафи устодони бовиҷдон кам мегардаду боқимондаҳо бо кӯмаки шумо ба ришвагирӣ одат мекунанд. Нархи баҳо баробари нархи бозор боло меравад. Имтиҳони макотиби олӣ ба муносибати устоду шогирд як «шакли муҳимтарин»-и муносибатҳои иқтисоди бозаргонии ҷомеаро ташкил додааст. Дипломҳои дурӯғин ончунон сафи «соҳибмаълумотон»-ро афзудааст, ки дигар дар одитарин вазифаҳои ҳамаи сохторҳои давлатӣ ва ғайридавлатӣ, ҳатто ба вазифаҳои табақшӯию фаррошӣ бо маълумоти олӣ ба кор медароянд. Агар ҳамаи ин дипломҳо воқеӣ мебуданду соҳиби сазовор медоштанд, албатта, ҷ
умлаҳои қаблии мо бо ифтихор иншо мешуданд, вале…
Пан
ҷ соли донишҷӯӣ фарзандатон дар мактаби олӣ устодонро тобеи кисаи хеш карда, (албатта на ҳама донишҷӯ ва на ҳама устодон), ҳатто дастнигар мегардонад. Дигар қадри донишҷӯи серпул аз омӯзгор болотар аст. Аз дарбони даҳани дар то болотарин мансабдори макотиби олӣ ба кисаи «донишҷӯ» ба умед менигаранд. Нархи баҳои «5», албатта, вазнинтар аст, вале миёншикан нест. Аз ин рӯ
, ҳарчанд ба онҳое, ки нури чашм равонда мехонанд, каме алам мекунад, вале «Худованд онҳоро камбағал офаридааст. Бигзор азоб кашанд», меандешед шумо ва фарзандатон.
Хиёнати аз ин беш ба миллат нест. Вақте ки дидаву дониста дар бесаводии насли ояндаи он саҳм мегузор
ӣ
, хосатан барои нафси беохиру носери худат.
Хиёнат аз ин беш намешавад, дар ҳоле ки ҳазорон бесаводу беҳунару беистеъдодро дипломи мактаби ол
ӣ
дода, чун мутахассис ба кор мефиристонанд.
Бубинед, сафи хоинони давлату миллат дар қатори он волидайни бепарво, мураббияи боғча, он муаллими мактаб, он устодони донишгоҳҳо ва шогирдони беви
ҷдони онҳо чӣ
қадар афзуд?
Ёфтед хоинонро? Тамом?  Не, ҳан
ӯз ин даҳшат ба охир нарасидааст. Зеро, шояд борҳо шунидаед, ин суолро: дар кишваре, ки зиёда аз 95 фисади мардуми он босавод аст, чаро рушд ин қадар суст аст? Ва боре аз худ пурсидед, ки ҳамон корхонаю идорае, ки фарзанди бесаводу беистеъдодатонро бо ҳар роҳу восита (бо дипломи панҷ сол пул дода харидаатон) ба он ҷо ба кор мондаед, (ва, албатта, ё ягон мутахассиси хубро аз кор ронда, ӯро гирифтаанд ё соҳибистеъдоде дар бозор чарчинфурӯшӣ мекунаду ба ҷои вай бешармона шумо фарзанди нолоиқатонро ба кор медароред), агар давлатӣ
неву корхонаи шахсии худатон мебуд, чунин корманд доштан мехостед? Ҳаргиз. Зеро корхонаатон касод мешуду худатон «банкрот».
Ҳоло ҳам ба атрофиён бо шубҳа менигаред? Хиёнаткори давлату миллатро ме
ҷӯед? Ё ахиран ба виҷдону имони худ жарфтар назар афканда, аз худ мепурсед, ки чӣ
кор бояд кард?…
Ҳамаи мо медонем, ки хоини давлату миллат ин ҳамон:
-волидонанд, ки тарбияи фарзанди худро ба к
ӯ
ча «супурдаанд»;
-ом
ӯзгорест, ки коҳилӣ
карда, дар бесаводии насли оянда «саҳм» гирифтааст;
-устодест, ки аз шогирди бедонишу беҳунараш пора гирифта, «соҳибмаълумот» гардонидааст;
-роҳбарест, ки мутахассиси ҳунармандро хор кардаву атрофи худ хушомадг
ӯёнро ҷ
амъ овардааст;
-табибест, ки камбағали дардмандро то ба охир табобат накарда, бо амали хиёнаткоронаи хеш барои ояндаи миллат бемориҳои ирсиро риво
ҷ
додааст;
-прокурорест, ки барои гунаҳгори хатарнок дар ивази ришва сабукиҳо  ме
ҷӯ
яд;
-судяест, ки адолати судиро риоя намекунад, ҳаёти бегуноҳеро доғдор месозад;
-сарҳадбонест, ки р
ӯзона барои «сарҳадшиканӣ«-и ҳезумкаше пеши пояш тир мепаронаду шабона аҷ
набиеро бо маводи мухаддир ва силоҳ вориди сарҳади кишвар месозад;
-милисаест, ки қонуншикании сарватмандеро дида, «к
ӯ
р» мешаваду гуноҳи накардаи бечораеро дар шаби тор ва дар дуртарин нуқтаву ҳолатҳои набуда «мебинад»;
-шоирест, ки барои садақаи пулдоре сафсаттаи бевазну қофияро шеър мег
ӯ
яд;
-«санъатшиносест», ки сарояндаи беҳунареро «овозхони беҳтарин» ном мегузорад;
-журналистест, ки баҳри ҳадяи ночизе аз нокастарин фард «нобиға» метарошад;
ӯҳрбадастест, ки миёни мутахассиси воқеиро шикаставу муҳимтарин меъёри ишғоли мансабро дар хешигарӣ ва маҳалпарастӣ
мебинад;
-модарест, ки аз фоҳишагии духтари хеш нон мех
ӯ
рад;
-муллоест, ки сураи «Қуръон»-ро  манбаи даромади хеш қарор медиҳад;
-сохтмончиест, ки дидаву дониста, болои пойдевори ноустувор хона месозад;
-тамаллуқкорест, ки аз м
ӯҳрбадасти нокасе «пайғамбар» метарошаду ба решаи ростӣ табар задаву дурӯ
ғро болонишин месозад.
Он касест, ки ба генофонди милл
ӣ бо роҳи бесавод, беҳуқуқ ва носолимгардонии фарзандони ин миллат, бо ривоҷи тамаллуқу дурӯғ зарба мезанад. Ва шарики ӯ касе, ки паҳлӯ
и вай истода ин ҳамаро нодида мегирад.
Сахт гуфтам?
Вале дар ҳоле ки як лаҳзаи дилхушии яке аз ҳамсаронро бо нафари дигаре ё ишқварзиро берун аз никоҳ хиёнат меномем, пас чаро ин қадар ноадолатиҳо, беинсофиҳо, с
ӯ
хтани ҳаёти дигарон, ё зарарҳои моддиву маънавии бешуморро ба миллат, давлат ё фарди алоҳидае наметавон хиёнат номид?
Бигирем хиёнати зан ё мардеро ба ҳамсараш. Ин хиёнат (ҳарчанд он ҳам хиёнати барои шахс миёншикан аст), танҳо ба р
ӯҳ, қалб, эҳсосот ва ё шояд каме ба иқтисоди хона (аксаран барои зан, оила) зарар биёрад. Вале асрҳои аср хиёнат ба оила (чун ба муқаддасот, ба никоҳ) аз тарафи динҳо, давлатҳо, қонунҳо ва фардҳо манъ карда шудааст ва хоинро сазовори ҷазо донистаанд. Пас чаро рафторҳои дар баробари инҳо қабеҳтари нобахшиданӣ ва аз нигоҳи ахлоқӣ, динӣ, сиёсӣ ва иҷтимоӣ қобили қабул набударо мо нодида мегирем ва аз хиёнат номидани он худдорӣ
мекунем. Метарсем? Метарсем, ки онҳоро бо овози баланд хиёнат ба давлату миллат номем?
Охир хиёнат хурдию бузург
ӣ, камиву бешӣ надорад. Шахсеро, ки ба оилааш хиёнат кардааст, бевафои пургуноҳ меномем. Вале рафторҳое, ки кам-кам мову шумо ба ҳамватани хеш, ба миллати худ ё давлатамон мекунему зарарҳои моддиву маънавӣ мерасонем, ҳатто намебинем ва аксар дидан ҳам намехоҳем. Худро таскин медиҳем, ки ҳеҷ гап нест. Ва ин «нодидан»-ҳо, «ҳеҷ
гап нест»-ҳо худ хиёнатанд.
Агар фош кардани як сирри давлат
ӣ хиёнати нобахшиданӣ ба давлат бошад (ва ҳаст), пас чаро нафарони ба решаи миллат, ба генофонди миллӣ, ба насли ояндаи он чунин муносибатҳои ғайриахлоқӣ
, ғайриқонунии дидаву дониста кардаро хоин наномем?
Дар илми ҳуқуқи
ҷаҳонӣ ин андеша маъруф аст:  «ҳуқуқи ман он ҷо тамом мешавад, ки ҳуқуқи каси дигар оғоз мегардад». Яъне сарҳади ҳуқуқи инсон то ҷоест, ки ҳуқуқи каси дигарро поймол насозад ва дар ҳоле ки шумо ба хотири беҳбуди ҳаёти фарзанди худ, хоҳару бародар, хешу ақрабоятон манфиати даҳҳо ва садҳо касонро нодида мегиред ё ба хотири ояндаи ӯ ҳаққи дигаронро (ҷои дигаронро) аз худ мекунед ва ё билохира барои кисаву нафси хеш ба андеша хиёнат мекунед, хиёнат аст. Хиёнати нобахшиданӣ
,  зеро он ба ояндаи давлату миллат зиён мерасонад.
Ва биёед бармегардем ба оғози с
ӯҳбат. Чӣ кор бояд бикунем, ки қадами аввалини тифли мо, ки ояндаи давлату миллат аст, баҷо гузошта шавад? Мо бояд пайваста сари ин андеша бошем.